|
|
| |
|
| |
|
| |
Lange depressie 1873-1896 |
|
|
De Lange depressie duurde van (1873-1896) en woedde vooral in Europa en de Verenigde Staten. Ze begon in Wenen en verspreidde zich daarna via Europa naar Amerika. In Groot-Brittannië leidde deze crisis tot twee decennia van economische stagnatie en wordt daarom de Lange depressie genoemd. In Amerika wordt naar deze periode verwezen als de Paniek van 1873. De crisis was ook voelbaar in Europa, waar de Joden al snel de schuld kregen van de crisis, waar nationalistische politici gretig op inspeelde.
Oorzaken
De meningen over de oorzaken van deze depressie lopen uiteen. Als belangrijkste oorzaak wordt een tekort aan beschikbaar geld om de handel te vergemakkelijken, gezien. De directe oorzaak die deze lange depressie inluidde was de instorting van de Beurs van Wenen op 9 mei 1873. Er gaan echter ook stemmen op dat de depressie al is begonnen in 1870 doordat de Frans-Pruisische Oorlog wat de Franse economie raakte.
Een andere belangrijke kern van deze crisis was dat de keizers van Duitsland en Oostenrijk-Hongarije nieuwe hypotheekbanken steunde die vrijelijk geld leende voor ondermeer het aanleggen woonwijken in Berlijn, Wenen en Parijs. Deze hypotheken konden gemakkelijk worden gefinancierd doordat de grondprijzen bleven stijgen. Toen de Europese landbouwmarkt grootscheepse concurrentie kreeg van de Amerikaanse graanexporteurs, stortte de economie in.
In Midden Europa vielen de eerst banken om en de crisis sloeg over naar de Verenigde Staten. Daar bleken de spoorwegmaatschappijen gefinancierd te zijn met ondeugdelijke constructies. Het gevolg was dat honderden Amerikaanse banken omvielen. De werkloosheid in de VS liep op tot 25 procent.
|
|
|