Paniek van 1837

Paniek van 1837 De Paniek van 1837, in het Engels aangeduid met Panic of 1837, was een diepe recessie in Amerika. Deze paniek werd veroorzaakt door een speculatieve koorts. Op 10 mei 1837 kwam de recessie tot een hoogtepunt toen alle banken in New York City hun betaling in gouden en zilveren munten stopzetten. Hierop volgde vijf jaren van depressie, hoge werkloosheid en het omvallen van banken.

Binnen twee maanden naar de problemen in New York was er een verlies van 100 miljoen dollar en343 van de 850 banken werden gesloten in de Verenigde Staten. 62 banken kwamen in moeilijkheden en het systeem van banken was onherstelbaar aangetast.

Het economische beleid dat de Amerikaanse president Andrew Jackson destijds voerde wordt als één van de oorzaken gezien voor deze paniek. Jackson stelde per decreet de valuta circulaire in werking en weigerde het Handvest van de tweede bank van de Verenigde Staten te verlengen. Dit leidde tot terugtrekking van overheidsgeld in de bank.

Jackson was echter niet degene die formeel de schuld kreeg van de paniek. Dat was Martin van Buren die vijf weken voor het uitbreken van de paniek president werd. Van Buren weigerde regeringsmaatregelen te nemen om de economie te beïnvloeden. Dat zou volgens sommige hebben bijgedragen aan de schade en duur van de paniek. De economie herstelde niet tot 1843, volgende meeste bronnen over de Paniek van 1837. Panic of 1837
Laat me Laat me zijn zoals ik ben Laat me zijn wie ik wil zijn Vraag me niet om jouw ideaal te zijn Vraag me niet om te veranderen dan zou ik niet zijn wie ik wil zijn dan zou ik niet zijn wie ik nu ben: Mezelf